ความต้องการของผู้จำหน่ายสินค้าที่มีต่อการใช้ภาษาอังกฤษ เพื่อการโฆษณาสินค้าเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษาถนนคนเดินวันอาทิตย์ จังหวัดเชียงใหม่ Stallholders’ Needs for Using English in Advertisements for Cultural Products: A Case Study of Sunday Walking-Street Market in Chiang Mai

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Sonporn Sirikhan

Abstract

     การสื่อสารระหว่างผู้จำหน่ายสินค้าเชิงวัฒนธรรมกับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสามารถทำได้โดยการใช้ข้อความโฆษณาสินค้าเป็นภาษาอังกฤษ จุดประสงค์งานวิจัยนี้ คือ เพื่อศึกษาความต้องการของผู้จำหน่ายสินค้าเชิงวัฒนธรรมที่ขายสินค้าบริเวณถนนคนเดินวันอาทิตย์ จังหวัดเชียงใหม่ที่มีต่อข้อความโฆษณาสินค้าเป็นภาษาอังกฤษและความคิดเห็นที่มีต่อภาษาที่ใช้ในป้ายข้อความเป็นภาษาอังกฤษ เครื่องมือในงานวิจัย คือ แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม ผลการศึกษา พบว่า ผู้จำหน่ายสินค้าเชิงวัฒนธรรมเห็นด้วยมากที่สุดหากมีป้ายข้อความโฆษณาสินค้าเป็นภาษาอังกฤษ โดยเนื้อหาที่ต้องการเขียนระบุในป้ายข้อความนอกเหนือไปจากชื่อสินค้า วัสดุที่ใช้ในการผลิต และราคา คือ คุณสมบัติ เอกลักษณ์ที่โดดเด่นของสินค้า และประโยชน์หรือสรรพคุณที่จะได้รับ ส่วนการสำรวจความคิดเห็นต่อภาษาอังกฤษที่ใช้ในป้ายข้อความ พบว่า ผู้จำหน่ายสินค้าเชิงวัฒนธรรมเห็นด้วยมากที่สุดต่อภาษาที่สั้น กระชับ ได้ใจความ และจากการสังเกตแบบมีส่วนร่วม พบว่า ผู้จำหน่ายสินค้าส่วนใหญ่มักสื่อสารภาษาอังกฤษเป็นคำๆ ใช้วลีสั้นๆ หรือใช้อวัจนภาษาประกอบ ซึ่งไม่สามารถอธิบายสินค้าหรือสื่อสารได้อย่างต่อเนื่อง อุปสรรคในการสื่อสารภาษาอังกฤษระหว่างผู้จำหน่ายสินค้าเชิงวัฒนธรรมกับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติอาจมีผลทำให้เกิดการเสียโอกาสทางการขายได้ ดังนั้น จึงควรมีการพัฒนาข้อความภาษาอังกฤษเพื่อการโฆษณาสินค้าเชิงวัฒนธรรมและศึกษาประสิทธิผลของข้อความที่ได้พัฒนาในลำดับต่อไป


คำสำคัญ: การใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการโฆษณา  สินค้าเชิงวัฒนธรรม  การโฆษณา  การวิเคราะห์ความต้องการ  กรณีศึกษา


     Communicating to foreign tourists about cultural products can be done by means of advertising through the use of written English. The objectives of this study were to study the local stallholders at the Sunday Walking- Street Market, Chiang Mai regarding the use of written English to advertise cultural products and opinions towards language written in English. Survey questionnaires, interviews and participant observation were conducted to collect the data. The results revealed that local stallholders showed a high level of agreement in using English to advertise their products. The needs to use English to name the products, materials, and prices, including the uniqueness and the benefits of the products, were evident. Regarding the opinions towards language written in English, it was found that the local stallholders strongly agreed that concise and informative content were necessary to be written in the text of their signs. Difficulties in communication in English were also observed. An attempt to use words or phrases in chunks and gestures were insufficient in explaining products or continuing the conversation. Consequently, the difficulties in communication between the local stallholders and foreign tourist hinders selling opportunities. Thus, the development of English body text to advertise cultural products and the study of its effectiveness are highly suggested.


Keywords: Using English in Advertisements, Cultural Products, Advertisements, Needs Analysis, Case Study

References

Akraudom, A. (2011). Cultural Aspect and Consumer Behavior. Executive Journal, Bangkok University, 31(1), 95–100.

Arpavate, W. (2010). Principles of Advertising and Public Relations. Bangkok: Odian Store.

Chiangmai Local Administration. (n.d.). The Direction of Chiangmai’s Development: Strategies for Development Year 2007-2011. Retrieved from http://www.chiangmailocal.go.th/document/In.pdf

Gay, P. D. (1997). Production of Culture and Cultures of Production. London: Stage.

Grice, H. P. (1975). Logic and Conversation. In P. Cole, & J. Morgan (Eds.), Syntax and Semantics, Volume 3. New York: Academic Press.

Heilbrun, J., & Gray, C. M. (1993). The Economics of Art and Culture. Cambridge, UK: Cambridge University Press.

Intajak, S. (2007). Fundamental Concepts of Pragmatics. Bangkok: Thammasat University Press.

Kusuma Na Ayudthaya, S. (2010). Creative Economy: An Alternative Way of Thailand’s Economic Development. Executive Journal, Bangkok University, 30(1), 23–28.

Ogilvy, D. (1985). Ogilvy on Advertising. Vancouver: Vintage.

Oranratmanee, R., & Musikrairuk, R. (2004). Pedestrian Routes in Chiangmai City. Bangkok: The Thailand Research Fund.

Pantawongkul, J. (2008). Copy Writing. Bangkok: Chulalongkorn University Press.

Pinkaew, K. (2011). Creative Economy, Cultural Capital and Business Opportunity. Executive Journal, Bangkok University, 31(1), 32-37.

Pongwiritthon, R., & Pakvipas, P. (2014). The Suitable Marketing Mix Strategy for Walking Streets in Chiang Mai. Suranaree Journal of Social Science, 8(2), 17-39.

Sperber, D., & Wilson, D. (1986). Relevance: Communication and Cognition. Oxford: Blackwell.

Section
Research Articles

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

How to Cite
SIRIKHAN, Sonporn. ความต้องการของผู้จำหน่ายสินค้าที่มีต่อการใช้ภาษาอังกฤษ เพื่อการโฆษณาสินค้าเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษาถนนคนเดินวันอาทิตย์ จังหวัดเชียงใหม่. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), [S.l.], v. 12, n. 2, p. 82-108, may 2019. ISSN 2539-5521. Available at: <http://www.journal.nu.ac.th/JCDR/article/view/Vol-12-No-2-2019-82-108>. Date accessed: 26 aug. 2019. doi: https://doi.org/10.14456/jcdr-hs.2019.18.