จากนาข้าวเคมีสู่นาข้าวอินทรีย์วิถีพอเพียงจากนาข้าวเคมีสู่นาข้าวอินทรีย์วิถีพอเพียง: การถอดบทเรียนจากแหล่งปลูกข้าวสังข์หยดดั้งเดิมในจังหวัดพัทลุง From Chemical Paddy Fields to Organic Paddy Fields on a Self-Sufficient Path: Lessons Learned from the Traditional Growing Area for Sangyod Rice in Phatthalung Province

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Purawich Phitthayaphinant

Abstract

     ปัจจุบันเกษตรกรไทยมีความสนใจในการทำนาข้าวอินทรีย์เพิ่มมากขึ้น บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการปรับเปลี่ยนจากนาข้าวเคมีมาเป็นนาข้าวอินทรีย์ และศึกษาการจัดการทรัพยากรในการทำนาข้าวอินทรีย์ตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของเกษตรกร โดยเลือกจังหวัดพัทลุงเป็นพื้นที่วิจัย ข้อมูลปฐมภูมิรวบรวมจากการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนาตามธรรมชาติ การจดบันทึก เทปบันทึกเสียง และการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมกับเกษตรกรผู้ปลูกข้าวสังหยดเมืองพัทลุงอินทรีย์ จำนวน 11 ราย ซึ่งใช้การเลือกแบบเจาะจง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหาที่ปรากฏ ผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยมีผลต่อการปรับเปลี่ยนจากนาข้าวเคมีมาเป็นนาข้าวอินทรีย์ของเกษตรกร ได้แก่ ต้นทุนการผลิตข้าว การมีหนี้สิน ปัญหาสุขภาพ ความเสื่อมโทรมของดิน และการส่งเสริมจากหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง เกษตรกรมีความพอประมาณในการทำนาข้าวอินทรีย์ โดยมีการวางแผนการใช้ปัจจัยการผลิตอย่างเหมาะสม รวมถึงมีการผลิตข้าวเพื่อบริโภคในครัวเรือนเป็นหลัก และไม่ผลิตจนเกินความสามารถในการผลิตของตนเอง เกษตรกรแสดงให้เห็นถึงความมีเหตุผลในการทำนาข้าวอินทรีย์ โดยมีการจัดทำบัญชีและจัดการดินโดยไม่ใช้สารเคมี นอกจากนี้ เกษตรกรยังแสดงให้เห็นถึงการมีภูมิคุ้มกันในการทำนาข้าวอินทรีย์ โดยมีการรวมกลุ่มและแสวงหาความรู้ ผลการวิจัยในครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องในการนำไปใช้ประกอบการวางแผนพัฒนาการผลิตข้าวอินทรีย์ตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่เหมาะสมต่อไป


คำสำคัญ: การจัดการทรัพยากร  ข้าวอินทรีย์  ข้าวสังข์หยด  นาข้าวอินทรีย์  ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง


     Currently, there has been an increase of interest in organic rice farming among the Thai farmers. This article aimed to study factors affecting farmers’ transformation from chemical paddy fields to organic paddy fields, and describe resource management for organic rice farming based on the fundamental principles of the sufficiency economy philosophy. Phatthalung province was selected as the research area. Primary data were collected using in-depth interviews, natural observation, field notes, tape recordings and non-participant observation. A total of eleven organic Sangyod Muang Phatthalung rice farmers were selected using purposive selection. The data were analyzed using manifest content analysis. The results showed the factors that affected farmers’ transformation from chemical paddy fields to organic paddy fields were as follows: production costs, indebtedness, individual and family–related health problems, soil degradation and extension of services from related government agencies. The farmers understood the moderation in organic rice farming. They also planned to appropriately use the inputs from this research. In addition, organic rice production was mainly for household consumption. The farmers’ organic rice field production was within their normal practice production capacity. The farmers applied a strong sense of understanding to organic rice farming by doing household and farm accounting in addition to no input of chemicals in sustainable organic soil management. Furthermore, the farmers exhibited self-immunity in organic rice farming, e.g., through farmer grouping and knowledge acquisition. The related government agencies can benefit from the application of these research findings to enable sustainable development planning for organic rice production focused on the sufficiency economy philosophy.


Keywords:  Organic Paddy Field, Organic Rice, Resource Management, Sangyod Rice, Sufficiency Economy Philosophy

References

Baran, S. J., & Davis, D. K. (2011). Mass Communication Theory: Foundations, Ferment, and Future (6th ed.). Massachusetts, MA: Cengage Learning.

Benchasri, S. (2010). Organic Agriculture in Thailand. Thaksin University Journal, 13(1), 78–88.

Information Technology and Communication Center, Department of Agricultural Extension. (2018). Report of Annual Crop Production. Retrieved from http://production.doae.go.th/report/report_main_land_01_A_new2.
php?report_type=

Janyam, K. (2013). Industrial and Organizational Psychology. Bangkok: O.S. Printing House.

Ketpirune, O. (2012). Persuasion in Planting Organic Rice with Research. Journal of Community Development Research, 5(1), 113–124.

Ketpirune, O. (2013). Comparison of Economic Costs and Returns Structure of Chemical and Organic Rice Cultivation: A Case Study in Nong Sano Sub-District, Sam Ngam District, Pichit Province. Khon Kaen Agriculture Journal, 41(2), 171–180.

Kungwon, S. (2017). Costs and Returns of Organic Rice Production and Path Analysis of the Decisions Making on Organic Rice Production in Chiang Mai Province. Parichart Journal, Thaksin University, 30(3), 200–207.

Leklang, S. (2012). Decision Making on Organic Rice Production of Farmers in Surin Province. (Unpublished Master’s thesis). King Mongkut’s Institute of Technology Ladkrabang, Bangkok.

Nantajit, C., Phetsawang, K., & Durongkaveroj, W. (2015). Factors Affecting to Organic Rice Farming: A Case Study of Burirum Farmers. In Proceedings of an National Conference on Economics 2015, 16 December 2015 (pp. 82–99). Bangkok: Ramkhamhaeng University.

Pompranee, P. (2015). Development of Innovation and Knowledge of Agriculture Appropriate Technology by Sufficiency Economy of Philosophy Transfer to Farmers in the Community, Nakhon Pathom. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 8(1), 134–149.

Pongklang, P. (2017). An Analysis of the Production Cost Structure of Rice Planting at the Ontai Rice Seed Small and Micro Community Enterprise in Sankamphaeng District, Chiang Mai. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 10(2), 154–162.

Rittinon, C., & Uruyos, M. (2017). Effect of Leadership on Organic Farming Adoption Decision. Applied Economics Journal, 24(1), 23–37.

Sankoh, A. I., Whittle, R., Semple, K. T., Jones, K. C., & Sweetman, A. J. (2016). An Assessment of the Impacts of Pesticide Use on the Environment and Health of Rice Farmers in Sierra Leone. Environment International, 94, 458–466.

Soma, M. (2009). Attitude of Consumers Mueang Chiang Mai District towards Organic Rice. (Unpublished Master’s independent study). Chiang Mai University, Chiang Mai.

Srising, H. (2008). Factors Relating to the Growing of Organic Rice as Accepted by Farmers under the Organic Farming Program in Bangprama District, Suphanburi Province. (Unpublished Master’s thesis). Silpakorn University, Nakhon Pathom.

Thailand Development Research Institute. (2010). Guidelines for Supply Chain Management and Logistics of Agricultural Products. Bangkok: Thailand Development Research Institute.

The National Organic Agriculture Development Committee, Office of Agricultural Economics. (2017). The National Strategy for Development of Organic Agriculture from 2017–2021. Retrieved from http://www.oae.
go.th/download/download_journal/2560/OrganicAgricultureStrategy.pdf

Section
Research Articles

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

How to Cite
PHITTHAYAPHINANT, Purawich. จากนาข้าวเคมีสู่นาข้าวอินทรีย์วิถีพอเพียงจากนาข้าวเคมีสู่นาข้าวอินทรีย์วิถีพอเพียง: การถอดบทเรียนจากแหล่งปลูกข้าวสังข์หยดดั้งเดิมในจังหวัดพัทลุง. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), [S.l.], v. 11, n. 4, p. 64-74, dec. 2018. ISSN 2539-5521. Available at: <http://www.journal.nu.ac.th/JCDR/article/view/Vol-11-No-4-2018-64-74>. Date accessed: 27 may 2019. doi: https://doi.org/10.14456/jcdr-hs.2018.21.